برای کارآموزی برف و یخ، دوستانی که علاقمندن اعلام آمادگی کنن، بازه زمانی که اصلا نمی تونن بیان رو هم بگن، سعی کنین هرچه زودتر خبر بدین که بشه بهتر برنامه ریزی کرد.

تاریخ برگزاری این دوره جمعه 12 الی 14 بهمن ماه می باشد.
مربی : 
دو مربی لازمه، هرکسی پیشنهاد داره بگه
 
پیشنهاد من :  یکیش ان شاء الله محمد حاج ابوالفتح خواهد بود، دومیش رو بین چند نفر باید دید کدومشون جور می شه،اساتید: آقایان حسن جواهر پور، رضا زارعی، حسین نظر
 
وسائلی که گروه تهیه می کنه و به صورت قرضی در اختیار قرار می ده : 
دو حلقه طناب 50 متری
کلنگ و کرامپون : به تعداد متقاضیان
کلاه کاسک : به تعداد متقاضیان
چادر مناسب : به تعداد متقاضیان، برای این مورد باید زیاد چونه زنی کنم
 
ظرفیت دوره : 8 نفر
 
در صورت تمایل به کوشا رسول زاده اطلاع دهید.

شماره تماس: 8112909- 912
هر چه زودتر اطلاعات متقاضیان تکمیل شود ان شاء الله برنامه ریزی بهتری جهت انتخاب مربی و زمان برگزاری انجام خواهد شد
با تشکر
امیرحسین عطارزاده

این برنامه در روز جمعه 90/10/2  از پارک جمشیدیه به سمت قله کلکچال برگزار خواهد شد.

موقعیت جغرافیایی :  

کُلَک‌چال نام یکی ازکوه‌های شمال تهران و همچنین نام یکی ازپناهگاه‌های کوهنوردی در همان محدوده است. پناهگاه کلکچال درشرق میدان تجریش قرارگرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۶۰۰ متر و ارتفاع قله آن ۳۳۵۰ متراست.این پناهگاه سه مسیر دسترسی دارد : پارک جمشیدیه ‌،گلاب‌ دره و دره وزباد . پناهگاه دارای تأسیسات آب و برق است و زیر نظر وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شود . این پناهگاه درسال ۱۳۳۹ و توسط سازمان پیش آهنگی ساخته شد . در روی برج سفید آن نام گروههای پیش آهنگی به چشم می‌‌خورد . ویژگی خاص این محل ارتفاع و آب و هوای خوب آن در تابستان است‌.

بررسی توپوگرافی : 

قله کلکچال در ناحیه البرز مرکزی و در مجاورت قله اس‍پیلت که در شرق آن است و در ادامه به لزون و پیازچال و نهایتا قله توچال منتهی می گردد،قرار گرفته و از سمت غرب هم پس از عبور از تیغه های دارآباد به قله دارآباد متصل می گردد .

 زمانبندی برنامه : 

       5:30

ابتدای مسیر پارک جمشیدیه به پناهگاه، کنار کتیبه ی افتتاح پارک توسط آقای هاشمی

حضور جهت چک کردن وسائل

      6:00

شروع صعود

حرکت به سمت پناهگاه کلکچال

      8:20

پناه گاه کلکچال

استفاده از سرویس بهداشتی

      8:40

حرکت به سمت یال کلکچال( یا گردنه زین اسبی یا گردنه لوپهنه)

      10:10

بدون استراحت میانی حرکت از گردنه زین اسبی به سمت قله کلک چال

       11:40

 قله ی کلک چال و 10 دقیقه استراحت

     11:50

حرکت به سمت یال زین اسبی

      13:00

یال زین اسبی و حرکت به سمت پناهگاه

     14:00

پناهگاه کلکچال و استفاده از سرویس بهداشتی

      14:20

حرکت به سمت پارک جمشیدیه

      16:30

پارک جمشیدیه

    وسائل لازم : 

1. کفش کوه
2. بادگیر
3. باطوم
4. یک دست بالاپوش(تی شرت یا پیراهن) اضافه جهت تعویض لباس خیس در صورت لزوم
5. جوراب اضافی
6. تدارک تنقلات اعم از شکلات و آجیل جهت تغذیه ریزه خواری در طول مسیر
7. آب، حداقل 0.5 لیتر
8. عینک آفتابی
9. گتر
10. یک بالاپوش گرم 
11. گتر
12. کلاه و دستکش گرم

 دوستانی که کفششون نفو ذپذیری آب داره حتما باید جوراب اضافی همراه داشته باشن که وقتی جوراب خیس شد عوض کنن.

 وسائل لازم در ابتدا چک می شود  ولو اینکه شروع صعود به تعویق بیفته، صعود زمستانه شوخی بردار نیست.

 کمل بک نیارید، بطری آب را هم درون کوله بذارید، چون یخ می زند.

دوستان سرپرست دغدغه های شما را برای اوقات استراحت و نهار کافی در نطر خواهد گرفت  نگران نباشید.

اگر مایل هستید در برنامه شرکت کنید حتما تا ظهر 4شنبه به علی غلامی (دوره10) خبر دهید.

شماره تماس :408999-912

جالب بود که رکورد بازدید وبلاگ بعد از اولین روزی که وبلاگ ساخته شده یک شنبه هفته پیش شکسته شد . این مایه دلگرمی و انگیزه بیشتر نویسندگان شد.

قابل ذکر است که رکورد قبلی مربوط به اولین باری بود که اطلاعات از کتاب چهره(D:) به وبلاگ انتقال یافتند.

گروه دو بار قصد داشت که به این قله صعود کند که به دلیل بد بودن هوا صعود ها لغو شد.

به امید یزدان این هفته گروه به سرپرستی رضی شاهمرادی به قله صعود خواهد کرد.
این قله در شمال غربی رشته کوه های شهر تهران واقع شده که ارتفاع آن ۳۰۴۵ با فشار سنج بارومتریک و ۳۰۶۰ با GPS است و دسترسی به اون ۴ راه دارد:
1- درکه - دره معدن - قله چین کلاغ (2850) - گردنه کارا - قله دو شاخ
2- درکه - دره کارا - گردنه کارا - قله دوشاخ
3- درکه - پناهگاه پلنگ چال - دوآب پلنگ چال - قله دو شاخ
ویژگی این مسیر این است که شیب خیلی تندی داره ولی از پناهگاه پلنگ چال تا قله مسیر خیلی کوتاه است

4- مسیر مستقیم از امامزاده داوود
که از امامزاده داوود به قله بیشتر از 3 ساعت و نیم طول نمی کشد.
گروه بسته به شرایط جوی از یکی از مسیرهای یک یا دو صعود خواهد کرد.

مسیر شماره یک بود:
زمان صعود به قله در حدود 6 ساعت و 30 دقیقه بود.
وقتی به قله چین کلاغ برسیم بعد از اون تا گردنه کارا باید یه چیزی در حدود 300 متر ارتفاع کم کنیم و بعد از گذشتن از گردنه کارا 495 متر مسیر سنگلاخی رو صعود کنیم.
مسیر درکه - دره کارا :
در این مسیر کمتر پیمایش کمتر ایت چون اولا مسیر مستقیم است و ثانیا ارتفاع کم نمی کنیم و سریع تر به قله میرسیم.
این برنامه در روز جمعه آذر ماه از میدان درکه آغاز خواهد شد.
گروه ساعت6:00در میدان درکه تجمع و ساعت 6:16 صعود خود را آغاز خواهد کرد.
لوازم ضروری و لازم:
کفش مناسب کوهنوردی
بادگیر
لباس گرم و فوق گرم
عینک آفتابی ترجیحا برای زمستان و برف
باطوم، دو عدد
کوله ای مناسب برای یک روز
آب، حداقل 1-2 لیتر
تنقلات مفید و سبک
یک وعده صبحانه و یک وعده ناهار سبک
جوراب و بند اضافه

کلاه گرم

دستکش

گتر
برنامه زمستانی است و داشتن لوازم ضروری است و در صورت مجهز نبودن خطرناک خواهد بود.

اگر قصد آمدن دارید حتما تا پایان 4شنبه به رضی شاهمرادی (دوره 13) خبر دهید. شماره تماس : 912-7193697
پیش بینی می شود که مسیر با توجه به بارندگی این چند وفته برفی باشد.
حدودا 4-5 ساعت صعود و به همین میزان فرود داریم  ولی ممکن است به خاطر شرایط جوی به تاخیر نیز بیفتد پس پیشنهاد می شود دوستان برای عصر جمعه برنامه ریزی نکنند.
در ضمن زمان شروع صعود به گونه ای انتخاب شده است که دوستان با استفاده از وسائل نقلیه عمومی نیز بتوانند به محل برسند .
طبق بررسی های انجام شده تصمیم بر آن شد تا از مسیر 2 صعود می کنیم.
لینک پیش بینی هوای قله دو شاخ ( ارتفاع قله 3050) :

http://www.mountain-forecast.com/peaks/Doshakh/forecasts/3050

دوستان در صورت تمایل می توانند دما را در ارتفاعات دیگر نیز مشاهده کنند.

سعی کردم عکس های مربوط به پاییز و شرایطی که احتمالا با آن رو برو خواهیم شد را بگزاریم .

عکس آخرم بهترش را پیدا نکردم.

به امید استقبال دوستان از برنامه.

کمیته روابط عمومی گروه کوهنوردی دانش آموختگان مفید 2

یه نام آنکه چه بخوانیدش چه نخوانیدش او وجود دارد

همنوردان: وحید فضل زرندی (سرپرست)، سجاد خانی، سید محمد رضی شاهمرادی زواره، محمد میری، علی غلامی، اکبر فائق، حسین ذوالنوار، سپهر بزرگزاده

قرار ساعت 5 صبح روبروی مدرسه بود. هیچکدام از بچه ها سر ساعت نیامدند. ساعت 5:45 بعد از آمدن همه بچه ها شروع به حرکت به سمت افجه کردیم. با دو ماشین سواری که برای رضی و حسین بود راهی شدیم. بعد از رسیدن به افجه و پارک کردن ماشین ها و آماده شدن برای حرکت ساعت 7 صبح رهسپار دشت هویج شدیم. در ابتدای مسیر خبری از برف نبود ولی بعد از حدود 40 دقیقه مسیر کاملا برفی شد. ساعت 8:20 به دشت هویج که یکدست سفید بود رسیدیم و برای صرف صبحانه در کنار چشمه نشستیم. هوا خیلی سرد بود بطوریکه بچه ها اصرار به حرکت سریع تر داستند. ساعت 9 شروع حرکت به سمت قله بود. مسیر حرکت از همان یال کنار چشمه بود که به سمت یال بزرگی که کاملا نمایان بود می رفت. به مدت 1 ساعت به سمت بالا حرکت کردیم و استراحتی نمودیم، از اینجا به بعد به دلیل اینکه شیب بسیار زیاد بود و حجم برف خیلی زیاد دیگر رعایت 1ساعت 10 دقیقه صلاح نبود. معمولا بعد از گذراندن شیب های سنگین با رسیدن به جایی که صاف بود استراحت کوتاهی می کردیم تا تیم توان ادامه مسیر را داشته باشد. با رسیدن به زیر دیواره مانند قله دو مسیر برای رفتن به سمت قله وجود داشت یکی دست چپ که بهمن گیر بود و رفتن از آن خطرناک و مسیر سمت که امن تر بود. ما مسیر سمت راست را انتخاب کردیم. در اینجا بود که هادی یوسفی را که به همراه دوستش زودتر از ما در منطقه شروع به صعود کردند را هم دیدیم و با ما همراه شد. با کمی تراورس به سمت راست به جایی رسیدیم که مجبور بودیم دست به سنگ شویم. حدود 3 تا 4 متر دست به سنگ لازم بود تا در مسیر قله قرار گیریم. از آنجایی که از 8 نفر گروه 4 نفر تجربه دست به سنگ را داشتند دیگر نیازی به کارگاه زدن ندیدیم. تیم را دو به دو راهی مسیر کردیم که در هر تیم حداقل یک نفر با تجربه تر حضور داشت. نفر اول سجاد خانی صعود کرد و نفر آخر وحیدزرندی. از اینجای مسیر به بعد کلا مسیر با شیب زیاد و دست به سنگ هایی همراه بود که حجم برف بسیار زیاد را نیز باید به آن اضافه کرد. علی غلامی از اینجا کمی در برف کوبی به دلیل وزن زیاد و فرو رفتن در برف دچار مشکل شده بود و از تیم فاصله گرفته بود. اما تنها نمانده بود بلکه سید رضی همراه او با صبر و حوصله به سمت قله حرکت می کردند. در 20 دقیقه مانده به قله در ساعت 13:30 تیم نیاز زیادی به استراحت داشت و از آنجا که دیگر وقت زیادی برای صعود وجود نداشت تصمیم بر این شد بچه هایی که زودتر به آن مکان رسیده بودند کوله هایشان را به زمین بگذارند و به سمت قله بروند. به این ترتیب محمد میری، سپهر بزرگ زاده و اکبر فائق به سمت قله حرکت کردند و در ساعت 13:50 به نمایندگی از تیم به قله رسیدند. البته از ابتدا هم قرار بود تا ساعت 14 بیشتر در مسیر صعود نباشیم. در ساعت 14:10 با گرد هم آمدن تمام بچه ها در زیر قله تصمیم به حرکت به سمت پایین نمودیم. مسیری بهتر و امن تر از مسیری که صعود کردیم وجود نداشت. تیم همراه هم و با آرامی و احتیاط به جلوداری سجاد خانی ،که بسیار زحمت کشید، و عقب داری وحید زرندی شروع به پایین رفتن کرد. مسیر دست به سنگ را از سمت چپ دور زدیم زیرا پایین آمدن از آن خطرناک بود. در طی فرود استراحت های کوتاهی نیز داشتیم. سرانجام در ساعت 16:40 به دشت هویج رسیدیم و بعد از یک استراحت 15 دقیقه ای به سمت ماشین ها حرکت کردیم و در ساعت 17:45 آخرین نفر یعنی عقب دار، وحید به ماشین رسید و برنامه به خوبی و خوشی به پایین رسید. این نکته نیز قابل بیان است که از ابتدا قرار بود در دشت هویج برای صرف ناهار در مسیر فرود توقف کنیم که به دلیل اینکه هوا رو به تاریکی می رفت از این مورد صرف نظر کردیم.

در آخر، این برنامه سخت تر از آنچه که فکر می کردیم بود و به گفته هادی یوسفی که قبلا به این قله صعود کرده بود این حجم برف در این زمان از سال کم سابقه بوده است و این برنامه یک صعود کاملا زمستانی بود. در واقع گروه یک برنامه کاملا فنی و سطح بالا اجرا کرد که جا دارد به تمامی بچه ها خسته نباشید گفته شود.

ضمنا جا دارد از امیرحسین عطارزاده هم یادی کنیم که در حال حاضر فکر کنم همه و همه ارزش زحمات او را درک کرده اند و گروه مدیون زحمات او می باشد.

وحید فضل زرندی

قله 3650 متری  ریزان، جمعه 15 مهر

دشت هویج :

دشت هویج نام دشتی است در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا در بالای روستای افجه در نزدیکی لواسان، که گفته می‌شود در گذشته در آن دشت هویج کشت می‌شده است. هر چند که امروزه اثری از هویج در آن یافت نمی‌شود. هم اکنون نیز دهقانان افجه به کشت محصولات مختلف کشاورزی در آن مبادرت می‌ورزند و وجود باغهای گیلاس نیز در آن مشهود است.از قله‌های مجاور دشت می‌توان از قله ریزان ۳۶۵۰ متر، پرسون ۳۱۰۰ متر، آتشکوه ۳۸۵۰ متر و مهرچال ۳۹۲۰ متر نام ‌برد.

قله ریزان :

این قله در شمال افجه قرار دارد و میگویند به دلیل ریزشی بودن سنگ های آن در مسیر صعود ریزان نامیده شده و در دشت هویج مشخصه راه آن سنگچین بزرگی است که در آخر دشت هویج ( گرچال ) که در سمت راست آن پاکوب  برای صعود به این قله وجود دارد ( این قله در تمام مسیر  افجه به دشت هویج  روبروی مسیر قرار دارد ) .. مسیر این قله متنوع بوده و در مسیر سنگ  و همچنین شن  وجود دارد و در قسمت پایانی آن قسمتی دیواره مانند سنگی وجود دارد که البته میتوان آن را دور زد و در مسیر برگشت میتوان از شن اسکی بلندی استفاده کرد که برگشت را بسیار آسان میکند.

در ضمن در مسیر آن آب فقط در دشت هویج وجود دارد ( در انتهای شمال غربی ، تقاطع دشت با رودخانه  لوله  ای است که آب آشامیدنی دارد و گویا از چشمه ای آورده میشود ) و در تابستان حدود ۳-۲  لیتر آب برای صعود کافی می باشد.

زمان جمع شدن در جلوی مدرسه: ساعت 5 صبح

زمان لازم برای رسیدن به روستای افجه: یک ساعت ربع تا یک ساعت و نیم
زمان لازم برای رسیدن به دشت هویج: یک ساعت تا یک ساعت ربع
زمان لازم برای صعود: 5 تا 6 ساعت
زمان لازم برای فرود: حدودا 4 ساعت
در مجموع اگر ساعت 5 صبح از مدرسه راهی شویم حدودا ساعت 5 بعد از ظهر در پایین کوه در حال سوار شدن به ماشین هستیم.
وسایل ضروری:
1-      کفش کوه مناسب
2-      گتر
3-      کاپشن بادگیر و لباس مناسب
4-      عینک آفتابی
5-      شلوار مناسب
6-      دستکش و کلاه
7-      باتوم
8-      هد لامپ
9-      صبحانه و نهار و خوراکی های لازمه
 
انشاالله که صعودی خوب خواهیم داشت، ضمنا این برنامه صعود زمستانه به قله ریزان می باشد و وسایل ذکر شده در بالا ضروری و لازم می باشد و نبود هر کدام مانع از صعود می شود

اگر قصد آمدن دارید حتما تا 4شنبه ظهر ( حداکثر 14:59 ) به وحید زرندی ( معادل دوره دوره10 مفید قیطریه) خبر دهید.
شماره تماس :09125355160

این برنامه در روز جمعه مورخ 1390/9/4 برگزار گردید.

زمانبندی برنامه :

6:50 -  حرکت از پارکینگ پایین
7:15 - رسیدن به دکه و کمی استراحت
7:30 – حرکت
8:30 -  استراحت
8:40 – حرکت
9:40 – استراحت و صبحانه
10 – حرکت
11:15 – رسیدن به آخرین دکل و برگشت
12 – ناهار و استراحت
13:30 – حرکت به سمت پایین
15 رسیدن به پارکینگ پایین

همنوردان:
امیر رهبر
سجاد خانی
وحید زرندی
رضی شاهمرادی
میرهادی محمدی

از ابتدای حرکت وجود مه غلیظ حس میشد و تا آخر برنامه هم ادامه داشت.شعاع دید ماکسیمم 10 متر بود و جاهایی هم میشد(مخصوصا قبل دکل) که اگه کمی فاصله می افتاد بین افراد تصویر محو میشد!!!
ابتدای مسیر جاده سازی و محوطه سازی خوبی شده و تو این روزای زمستونی محل خوبی واسه گذروندن آخر هفتس
سیستم صعود 1 ساعت و 10 دقیقه بود.چون قبل ما افرادی در حال صعود بودن جای پاها مشخص بود و مسیرنیازی به برفکوبی نداشت.البته چون برف تازه باریده بود هنوز سست بود و تو شیب های زیاد هر چند قدم زیر پا رو خالی می کرد.موقع صعود برف خیلی ملایم میبارید ولی همین ملایم باریدن باعث می شد که جای پاهای قبلی تا حدی پر بشه.
وقتی 9:40 بعد سیم خاردارا یک سقف فلزی 2*2  واسه صبحانه پیدا کردیم که بود و نبودش تقریبا یکی بود.رضی و وحید تند تر اومدن و به جمع ما رسیدن
بعد از صبحانه مسیر رو تا جانپناه اول ادامه دادیم.توی جانپناه کمی لباس کم کردیم و به سمت دکل آخر راه رو ادامه دادیم.به فاصله 10 دقیقه از شروع حرکت امیر رهبر تصمیم به برگشت به جانپناه گرفت.مسیر رو تا دکل آخر ادامه دادیم.وجود مه مانعی برای ادامه صعود نبود و تا رسیدن به دکل برف قطع شده بود اما به دلیل اینکه اگه بارش ادامه پیدا می کرد مسیر یابی سخت میشد و اینکه کفشهامون مناسب نبود و خیس شده بود و احتمال بادگیر بودن مسیر رو میدادیم، با وجود اینکه یک ساعت بیشتر به قله نمانده بود  تصمیم به برگشت گرفتیم.ناهار رو توی جانپناه مخصوص سربازها!!
توی جانپناه نفت و چراغ نفتی  و پتو پیدا کردیم و گرمای خوبی داشت
 خوردیم و بعد از حدود یک ساعت و نیم دور هم بودن و استراحت رو با پایین حرکت کردیم.با توجه به برف کم تصمیم به برگشت از شن اسکی گرفتیم که برگشت رو حدود 1 یا 2 ساعت ساعت کوتاهتر می کرد.
برای استراحت گاهها میشه به دکه و رستوران اول مسیر و جانپناه سربازا اشاره کرد

پی اس:در کل آب و هوا خیلی عالی بود و وجود مه و بارش ملایم در تمام مسیر حال و هوای خاصی داشت.
فضا خیلی دراماتیک بود و آدمو یاد داستانای دِر گرون و چخوف می نداخت!!!

پی اس اس: گزارشو سر کلاس و تو چش استاد نوشتم.اگه نقصی وجود داره دوستان به بزرگی خودشون ببخشن

ابتدا محمد یاسری گروه رو نیم ساعت الاف نمود!!!
سرقدم معمولا صدریا بود و پس از جانپناه امیری، میرهادی
همه اعضا قبل از راه افتادن از منزل صبحانه خورده بودن که به نظرم اگه تو صعودهای بعدی این نکته رو رعایت کنیم خیلی بهتر باشه!
در کل مشکل خاصی نبود ولی باز مسئله اهمیت خوردن آب طی فواصل منظم جهت جلوگیری از گرفتگی ماهیچه و لزوم ریزه خواری به جای وعده های سنگین خودش رو نشون داد.
با توجه به صعود کند و بادگیر بودن مسیر، در پناهگاه امیری چند کوهنورد مسن پیشنهاد کردند که به قله نریم ولی صدریا مسئله توصیه دکترش برای عدم فشار زیاد به زانو و یاسری ضعف بدنی و عنوان کردند که تصمیم به صعود به قله و بازگشت با تله کابین گرفته شد.

در کل وضعیت آب و هوایی مناسب بود اما حدود 20 دقیقه مونده به امیری باد مستمر تا قله رو داشتیم که یه مقدار استهلاکی می کرد حرکت رو و باعث کاهش سرعت هم میشد
مسیر طبق معمول آخر هفته ها تا شیرپلا نسبتا شلوغ بود اما از شیر پلا تا قله نسبت به یک ماه قبل خیلی خلوت تر بود
برخلاف دفعات قبل چشمه پایین امیری آب داشت و خیلی هم خنک و گواراقابل
راستی قابل توجه دوستان اسکی باز:
پیست توچال یه خط تله سیژ دیگه واسه پایین تا بالای پیست اضافه کرده که کاملا نو و خوب به نظر می رسید
 
وقتی با تله کابین به بام رسیدیم نم کوچکی زد .و هوا ابری بود که باعث خوشحالی سرپرست برای تصمیم برگشت با تله کابین و عدم تکرار تجربه ای تلخ برای یاسری شد!!!!
سیستم صعود یک ساعت صعود و 10 دقیقه استراحت بود و بعد از امیری 45 دقیقه صعود و 10 دقیقه استراحت
فکر می کردم صدریا و جلالی چون حدود یکسال پیش دانشگاهی مثل همه لش بودن وسط صعود خالی کنن اما کاملا برعکس تصور من هردو خوب صعود کردن مخصوصا آمادگی جلالی عالیست
نظم گروهی خوب بود و فاصله بین افراد نمی افتاد
در این برنامه بمبی لزوم دموکراسی و آزادی بیان بیش از پیش بر آقای یاسری روشن شد و روحیه سرپرستس دوستمون تعدیل خاصی پذیرفت!!!

دمای قله از روی دماسنج 11 بود که داخل جانپناه گنبدی شکل نوک قله به 22 می رسید!
زمانبندی:

حرکت از پارکینگ بالا: 6:30
رسیدن به شیرپلا: 9
حرکت از شیرپلا: 9:40
جانپناه امیری: 1:20
قله: 3

برگشت با تله کابین